Dzisiaj dzień zmulania. 

Napiszę 'Odę do dziennika'

Oda do dziennika

Och dzienniku! Gdzie jesteś dzienniku?

Czym że Ci się my nadziali,

przecież Ty jesteś wspaniały.

Każdy Cię czci jak bóstwo największe.

Och dzienniku? Gdzie jesteś dzienniku?
Dlaczegoż taka wielką ranę nam w sercu wyciąłeś

zadra, na zawsze, tu - w dole.

Czyżbyś w reklamówce od Kauflanda noszony

był teraz za to na nas obrażaony?

Och dzienniku! Gdzie jesteś dzienniku?

Powiedz nam, choć jedno słowo

Twe marzenie, ukryte pragnienie.

W chowanego bawić się przestań

My smutni jesteśmy. 
To zła fraszka z Twej strony.

Przedsię łacno o wesele.

Wystarczy, że się nam pokażesz.

Łezka na twarzy zalśni

na twarzy Blondi i naszej.

Och dzienniku! Gdzie jesteś dzienniku? 

Serce me płacze i krwawi.

Wyrywa się z ciała tego

a niedługo jeszcze zapali

się głowa 

tego jednego i drugiego.

Bo testy  nań czekają

i smutek nas pożera,

jak czarna dziura. 

Zamknięta planeta.

Och dzienniku... Gdzie jesteś, dzienniku?